Columns van De Reisdokter

Ronald Hulsebosch, expeditieartsInspelend op de actualiteit en puttend uit zijn uitgebreide praktijkervaring behandelt dokter Ronald Hulsebosch in deze column de gezondheidsrisico’s op reis en schrijft wat je er tegen kunt doen. Ronald Hulsebosch is huisarts in Den Haag en is zeer betrokken bij Nederlandse expedities.

De combinatie van zijn beroep en passie voor buitensport zorgt ervoor dat hij naam gevestigd heeft als expeditiearts. In 2001 nam hij het initiatief voor de unieke formule voor reisvaccinaties: De Reisdokter. Bij diverse huisartspraktijken kunt u terecht voor medisch reisadvies, vaccinaties, malariapreventie en medical kits.

Travelers, not tourists

We hadden de 7000 meter hoge Lhakpa-Ri beklommen in Tibet en waren op de weg terug van het basiskamp van de Mount Everest naar het stadje Tingri. Het was al begin November; we waren de laatste expeditie op de flanken van de “ grote hoofdpijn berg’ zoals de Mount Everest in de oude Chinese geschiedschriften te boek staat. De lokale middenstand had zijn tentenkamp van winkeltjes, restaurants en hotels al opgebroken. Net zoals in Nederland de strandtenten voor de winter worden opgeborgen en de pachters een veilig heen komen zoeken voor de najaarsstormen en de dalende temperaturen. De winter was aangebroken op de Tibetaanse hoogvlakte en ‘s nachts vroor het 20 graden.

Moe van de beklimming, de kou en de ontberingen doezelden we in de winterzon achter de ruiten van onze Landcruiser. De Chinese chauffeur baande zich vaardig een weg door kuilen en bevroren plassen.
Opeeens zagen we een paar druk gebarende en roepende mensen langs de kant van de weg. We stopten. Het bleken 4 jonge westerlingen te zijn, die achter een muurtje scholen voor de kou en de wind. 2 Belgen en 2 Israeliers. “ One of us is very ill en cannot walk anymore. He suffers from altitude sickness. How many ours walking to the Rongbuk monastery?” We uitten onze verbazing dat zij zo laat in het seizoen en zonder locale hulp te voet op weg waren en blijkbaar niet wisten dat het nog dagen lopen was naar Rongbuk. “ We are travelers, not tourists”, luidde het schampere antwoord met een blik van misprijzen op onze jeep en vrachtwagen met materiaal, sherpa’s en koks.

De zieke kon nauwelijks op zijn benen staan . Na kort overleg besloten we hem mee te nemen naar Tingri. De andere 3 zetten hun weg voort en spraken af hem over enkele dagen in Tingri te treffen.
In het stadje onderzocht ik hem en constateerde geen hoogteziekte maar een ernstige keelontsteking. Ik gaf hem een antibioticum kuur en drukte hem op het hart lagere oorden op te zoeken als hij niet binnen 2 dagen op zou knappen. De Nepalese grens was maar 1 dag rijden hier vandaan. Uit ervaring weet ik dat op grote hoogte een onschuldige infectie levensgevaarlijk kan verlopen. We lieten hem achter met een kan thee en de hopelijk goede zorgen van het gasthuis.

W waren verbaasd over zoveel naiviteit. Aan het begin van de winter,zonder hulp en met een gebrekkige uitrusting een dergelijke tocht ondernemen is vragen om moeilijkheden. Voor hetzelfde geld was er dagen lang geen auto voorbijgekomen en was de jongen in een kritieke toestand geraakt. Ze waren blijkbaar ook niet goed op de hoogte van de verschijnselen van hoogtezieke en van de duur van de tocht.
Hij had beloofd mij de afloop te mailen. Ik heb nog niets gehoord. Ik hoop dat hij het vergeten heeft. Het is mooi een “ traveler’ te zijn. Maar gelukkig zijn er ook “ tourists”.

Ronald Hulsebosch

Website en afsprakenmodule zijn gerealiseerd door BaseNet | © 2019 De Reisdokter