Columns van De Reisdokter

Ronald Hulsebosch, expeditieartsInspelend op de actualiteit en puttend uit zijn uitgebreide praktijkervaring behandelt dokter Ronald Hulsebosch in deze column de gezondheidsrisico’s op reis en schrijft wat je er tegen kunt doen. Ronald Hulsebosch is huisarts in Den Haag en is zeer betrokken bij Nederlandse expedities.

De combinatie van zijn beroep en passie voor buitensport zorgt ervoor dat hij naam gevestigd heeft als expeditiearts. In 2001 nam hij het initiatief voor de unieke formule voor reisvaccinaties: De Reisdokter. Bij diverse huisartspraktijken kunt u terecht voor medisch reisadvies, vaccinaties, malariapreventie en medical kits.

Buikloop in de bergen

Mocht u denken dat diarree iets is voor rugzaktoeristen, die met een beperkt budget door India reizen, dan moet ik u helaas teleurstellen. En mocht u denken dat hoog in de bergen met schone lucht, lage temperaturen, puur en helder water en zich zelf goed verzorgende wandelaars en klimmers geen darmklachten voorkomen dan moet ik u ook uit deze droom helpen. Naar aanleiding van een diarree uitbarsting onder Mount McKinley klimmers in Alaska, is er in 2002 een onderzoek gedaan naar voorkomen en mogelijke oorzaken van maag en darmklachten op deze berg. De resultaten en conclusies spreken voor zich:
- 25 % van de klimmers had last van diarree, sommigen zelfs zo ernstig dat ze de klim moesten staken en uitgedroogd aan een infuus gelegd werden.
- Diarree in de bergen is geen symptoom van hoogteziekte, wat wel eens wordt gedacht
- Tentgenoten en medeklimmers kregen vaker diarree als het in hun tent of groep voorkwam, wat sterk wijst op besmettelijkheid.
- Ongeveer de helft van de klimmers wast zelden of nooit de handen na toiletgang en voor het eten.
- Dit geldt ook voor anale hygiene met sneeuw, water of natte doekjes.
- Meer dan de helft van de klimmers kookte of desinfecteerde het drinkwater niet.
- Op veel plekken langs de route trof met onbedekte fecalien aan, die eenmaal droog door de wind verspreid worden en op sneeuw terecht komen, die door anderen wordt gesmolten en gedronken zonder koken of desinfectie.

Het lijkt of de bergen bevolkt worden door een stelletje viespeuken. Misschien is dit ook wel de heimelijke aantrekkelijkheid van een bergvakantie: eindelijk hoef je je niet te wassen en kan je ongestoord overal je behoefte doen. Het schijnt dat relaties ook al niet meer gelden boven 3000 meter, wat weer een andere aantrekkingskracht heeft. Misschien voer voor een nieuwe column, waarbij ik uiteraard uiterste discretie zal betrachten en alleen namen zal noemen indien dat absoluut noodzakelijk is.
Helaas is een beetje buikloop tijdens een bergtocht veel gevaarlijker dan in het laagland. Uitdroging treedt eerder op, omdat men op hoogte veel meer vocht verliest door inspanning en droge lucht. Bovendien is het ook zonder buikloop al moeilijk om aan de enorme behoefte aan vocht te voldoen. De gevolgen zijn zwakte, grotere kans op hoogteziekte, mislukken van de klim en toename van ongevallen.
Hoewel de omstandigheden (soms ook in berghutten) hygiene bemoeilijken, moeten we als bergliefhebbers de discipline opbrengen om ons lichaam te verzorgen. Niet alleen om ziektes te voorkomen bij ons zelf maar ook bij anderen. Poep en piesverhalen zijn leuk zolang ze zich buiten je eigen tent of hut afspelen. Ik denk nog met afgrijzen terug aan een nacht die ik grotendeels op het ‘ toilet’ van de Gouttier hut op de Mont Blanc heb doorgebracht. De top zat er niet in de volgende dag.
Dus was uw handen na toiletgang en eten, begraaf uw ontlasting en kook of desinfecteer drinkwater. Wij bergwandelaars en klimmers zijn geen beesten, maar beschaafde mensen met een kleine afwijking.

Ronald Hulsebosch

Website en afsprakenmodule zijn gerealiseerd door BaseNet | © 2019 De Reisdokter